Voorstelling Predikant

Meer en meer acht ik mij een oecumenisch predikant geworden. Ik vind het boeiend de ontwikkeling van mensen en de verwezenlijking van hun idealen te volgen en te begeleiden. Mensen te helpen hun levensvragen helder te krijgen en met hen de - soms voorlopige - antwoorden van het christelijk geloof op te sporen die hen in hun leven verder kunnen helpen.

g buunk Nu ben ik met genoegen predikant voor de Zandpoortkerkgemeente in de Vlaamse stad Mechelen, in een tijd waarin we in West-Europa te maken hebben met een ´wereldse´ (=? oecumenische?) samenleving. Ik denk dat werken in en aan de geloofsgemeenschap van de God van de Bijbel heden ten dage met name invulling moet krijgen in ontmoeting en viering. Ontmoeting tussen jonge en oudere mensen (b.v. in catechese: samen onderzoeken).

Geloof kan aansluiten bij 'belevings'wereld, in jeugddiensten, in jeugdkerk: muziek (actief en passief), dichtkunst, fotoproduktie, computergebruik, ... Ontmoeting ook tussen vrouwen en mannen (b.v. eetgroep), tussen ondernemers en milieubeweging, tussen werknemers en zinzoekers, ... Ontmoeting ook tussen katholieken en protestanten (intercultureel) en tussen christenen en moslims (interreligieus) en tussen godsdienstigen en vrijzinnigen (interlevensbeschouwelijk).
Viering in liturgie, ook in nieuw te ontwikkelen vormen (meer deelname vanuit de gemeente; wat kunnen we leren, of afleren, van de liturgie van een aandeelhoudersvergadering, of van een voetbalwedstrijd, of van de disco?).

Hieronder vind u mijn verhaal over mij als predikant; wat ik zoal gedaan heb en hoe ik in het leven sta; of eigenlijk: hoe ik door het leven beweeg, of bewogen wordt -door confrontaties heen, door transformaties heen-.

Eerst, lang geleden al weer, ben ik kort onderwijzer geweest aan een christelijke (protestantse) basisschool dichtbij mijn geboortedorp Zelhem. Vervolgens heb ik ruime levenservaring opgedaan als fabrieksarbeider (drieploegendienst in een papierfabriek) en vrachtwagenchauffeur (bij een fabrieksbroodbakker). In het kader van een woon-/werkproject heb ik een jaar lang gewoond en (vrijwillig) gewerkt in het buurtopbouwwerk in een renovatiewijk in de stad Deventer. Tevens heb ik vrijwilligerswerk gedaan bij een jongerenadviescentrum (jac) en bij de lokale radio (ziekenomroep). Ander (vrijwilligers-)werk heb ik uitgevoerd op het gebied van werelddiaconaat/ ontwikkelingssamenwerking, vredesvraagstukken en milieuproblematiek. Hier heb ik mijn omkeringen vanuit zekerheden en traditie naar de wereld en de oecumene gemaakt.

Na de 1e-graads-theologiestudie (aan de Kath. Th. Univ. in Utrecht) heb ik als leraar godsdienst gewerkt aan de openbare Lerarenopleiding in Deventer. Ten behoeve van H.B.O.-studenten was ik initiatiefnemer van Oecumenisch Studentenpastoraat. In het kader van dit studentenpastoraat werden diverse onderwerpen aangeboden, o.a. over moderne technologie en genetische manipulatie. Vervolgens heb ik doctoraalstudie theologie gevolgd, intussen gewerkt als pastoraal werker (in een overwegend katholiek dorp, Raalte) en tenslotte heb ik de pastorale studie voor predikant gedaan (aan de Univ. van Amsterdam , met leervicariaat in de Herv. Gemeente in de stad Zutphen). ´Kerkelijk examen´ heb ik gedaan met een eindscriptie voor pastoraat rond de problematiek van zelfstandig ondernemen in de landbouw in Nederland, getiteld 'Een duurzame boterham'. Begin '96 is het uitgegeven bij Dabar/Luyten. Dit boek beoogt boeren te helpen een oecumenische weg te kiezen. 'Oecumene' begrepen als 'gericht op de hele wereld' (oiku-mene). Het beoogt tevens consumenten te helpen met deze oecumene verbinding aan te gaan. Zo wordt 'kerk' gepraktiseerd en is 'geloof' algemeen maatschappelijk dienstbaar (apostolair).

Ik heb het voorrecht gehad een kort bezoek te kunnen brengen aan ontwikkelingsland Vietnam. Sindsdien is mijn hart des te meer verbonden met mensen in verdrukking. Daarna ben ik zeven jaar werkzaam geweest als gemeentepredikant in het protestantse dorp Koekange. Ook hier was ik gericht op gemeenschapsvorming, op de taak van de kerk voor de (dorps-)samenleving, op de toekomst. Bovenplaatselijk nam ik deel in de protestantse provinciale commissie vorming & toerusting. Samen met een kerkelijk werker van het provinciaal dienstencentrum leidde ik een cursus uitvaartbegeleiding.

Ik heb in die jaren vooral geleerd goed te luisteren naar diverse groepen mensen (arbeiders, studenten, landbouwers, ..). Per groep (lotgenoten) is men aangenaam verrast door de aandacht die de kerk hen kennelijk wil geven. Ze willen hun verhaal graag kwijt aan een luisterend oor. De kerk kan dit gelukkig bieden, zo heb ik geleerd van pastoraal-theologen die spreken over 'pastoraat als bondgenootschap'. Kerk kan laten zien 'dat het anders kan'. Kerk kan mensen helpen hun eigen beslissingen te nemen. Dat kan omdat er een God bij is die bekend staat als de bevrijder uit Egyptische slavernij, als vernieuwer zelfs door de dood heen (zichtbaar geworden in Jezus Christus).

Wij, mijn echtgenote Anke, onze dochter Vera en ik, we voelen ons inmiddels hier in Vlaanderen goed thuis.        
    15-12-2008